De eerste klassieke partijen in São Paulo leverden twee remises op met een verschillend karakter. Caruana duwde Vachier-Lagrave ruim vijf uur lang in een torenhoge dame-eindspeltest, maar de Fransman gaf geen krimp. Aronian en Praggnanandhaa neutraliseerden elkaar al vroeg na een vlotte vereenvoudiging uit de Siciliaan.

Aronian en Praggnanandhaa schuiven alles weg

In de strijd om de derde plaats kreeg Levon Aronian wit tegen Praggnanandhaa Rameshbabu. De partij ging via een Siciliaanse opzet naar een probleemloze gelijkmaker voor zwart: na 10…d5 viel de druk weg en verdwenen de dames al op zet 15. Met gelijke lopers en symmetrische pionnen ontstond een eindspel zonder aangrijpingspunten. Ondanks het uitspelen tot zet 46 kwam de uitslag niet in gevaar. In de tweede klassieke partij krijgt Praggnanandhaa de witte stukken.

Caruana kiest d4, MVL herhaalt zijn Damegambiet-tegengif

De finale tussen Fabiano Caruana en Maxime Vachier-Lagrave verliep diametraal anders. Caruana opende met 1.d4 en MVL week af van zijn gebruikelijke Grünfeld door opnieuw de Geweigerd Damegambiet te kiezen, zoals eerder in São Paulo. Al vroeg volgde het theoretische kantelpunt met de nieuwigheid 14.Ld3, waarna 14…Lxg3 15.fxg3 Dg5 16.Df2 op het bord kwam in plaats van de bekendere afwikkeling 14.Lxd6 cxd6.

Het tempoverschil was groot: Caruana ging tot en met zet 25 vrijwel zonder denkpauze door, terwijl Vachier-Lagrave diep in zijn tijd moest tasten. Met nog 15 zetten te gaan tot de controle had MVL een halfuur over; Caruana hield meer dan 70 minuten. Desondanks vond de Fransman nauwkeurige zetten en ontweek hij meerdere valkuilen die structurele problemen hadden kunnen veroorzaken.

Het eindspel met dubbele g-pion: kansen voor wit, weerwerk van zwart

Na grootschalige ruilen bleef een dame-eindspel over waarin Caruana een pion meer had, zij het dubbel op de g-lijn. Op zet 36 koos MVL voor 36…f5, wat minder precies bleek dan 36…Dc3, dat wit voor moeilijkere keuzes had gesteld. Daarmee kreeg Caruana de gelegenheid om het eindspel technisch te drukken. Het type stelling staat te boek als lastig te winnen in de theorie, maar met reële praktische kansen.

Volgens de analyse van GM Karsten Müller lag de laatste duidelijke winstkans voor Caruana rond zet 67. Hoe dan ook bleef Vachier-Lagrave secuur verdedigen. De balans werd bewaard ondanks het structurele nadeel en de voortdurende activiteit van de witte dame.

Negentig zetten dicht bij de rand, maar niet erover

Na 89 zetten werd de vrede getekend. De partij duurde meer dan vijf uur; Caruana zal het gevoel hebben dat er meer in zat, terwijl MVL dankzij taaie verdediging gelijke tred houdt in de finale. In de volgende klassieke ontmoeting krijgt de Fransman de witte stukken.

Context van de dag: twee remises, twee verhalen

De resultaten van de dag waren identiek, de weg ernaartoe niet. Aronian–Praggnanandhaa werd al in de opening geneutraliseerd nadat zwart tijdig …d5 forceerde en de stellingen symmetrisch werden. Caruana–Vachier-Lagrave daarentegen bood een schoolvoorbeeld van de dunne scheidslijn tussen “theoretisch gewonnen” en “praktisch haalbaar” in dame-eindspelen: tempo, koningveiligheid en schaakjesnetten wogen bij elk plan mee. Het slotakkoord liet zien dat nauwkeurige verdediging, zelfs met minder materiaal, voldoende kan zijn om de stelling te houden.

Bronnen: en.chessbase.com, www.chess.com

Vermelde spelers: Fabiano Caruana, Maxime Vachier-Lagrave, Levon Aronian, Praggnanandhaa Rameshbabu